Ang gusto ko buhay ay isang masayang pamily at lahat kaming magkapatid ay may trabaho para maunlad ng kunti ang aming buhay at makabawi sa kanilang pagod nila nanay at tatay. Ang kong kurso pakag malaki na ako ay magiging isang pilot. Pero ayaw nila nanay at tatay kasi yung isa ko ding kapatid ay gusto din sya magiging pilot pero hindi sumang-ayon sila nanay at tatay kasi ang mahal ng bayad. Kaya gusto ko nalang magiging isag Propesyonal Pharmacist katulod ng ate ko si  Stella siya ang nagiging inspirasyon namin mag kapatid kasi nakikita naming sya maraming sweldo at naka bigay ng mga pagkain ditto sa bahay. Pero alam ko naman na hindi ka magkakaroon ng sweldo kapag hindi mo pagsipagan ang iyong trabaho.

  Ang gusto kung talento ay pagsasayaw pero gusto ko naman mag karanas ng ibang talento. Ang gusto kung maranasan ay kumakanta pero nahihiya akong kumanta kasi hindi kaganda sa classmates ko pero hindi alintana ng mga tao sa iyo, lagging pantilihin ang pag-awit ng iyong gusting I-awit ng iyong sarili. Gusto ko rin mag draw katulod ng pangalawang kung kapatid sya ang nagiging inspirasyon ko pag dating sa drawing. Nakikita ko sa mag draw kaya gumagaya ako sa kanya at sabi nya na walang pangit na drawing kapag hindi mo subokan. Kaya gusto ko ng kumanta at mag drawing sa sarili kong pamamaraan.

   Ang nag papasaya sa akin ay mga inspirasyon ko sa buhay at iyon ang aking mga pamilya. Sila ang nag papasaya sa akin kasi kapag malungkot ako sila ang magpapsaya sa akin. Kapag hindi ko ma control yung sarili dahil sa galit ko sila naman ang mag bibigay payo o pagsabihan ako nila kaya’t  sila ang  nag papasaya sa buhay ko. Pati nadin yung tunay kung mga kaibigan sila din ang nag papasaya sa akin sila ang nandyan kapag wala kong kausap. Kapag malungkot ako sila din ang nag papatawa sa akin. Ang pamilya ko at kaibigan ko ang nag papasaya sa akin pero ang una una nagpapasaya sa akin ay ang diyos kasi hindi nila tayo pinapabayaan. 

Comments

Popular posts from this blog

Traditional Instrument - Suling

Krimen sa ating bansa | Sheila Deguiñon

REFLECTIVE ESSAY BLOG ( COLLAB WITH ENGLISGH AND AP )